Avicularia minatrix L1 (Kopia)

Avicularia minatrix L1 z mojego rozmnożenia. Informacje o gatunku: Avicularia minatrix (Wilson, 1928) to bez wątpienia jeden z najbardziej unikalnych przedstawicieli rodzaju Avicularia. Choć mniejszy od swoich kuzynów, nadrabia to niezwykłą estetyką i fascynującym trybem życia ściśle związanym z egzotyczną florą Wenezueli. Pochodzenie i Środowisko Naturalne: Ten niewielki ptasznik jest endemitem Ameryki Południowej, występującym wyłącznie w Wenezueli (głównie stany Bolívar i rejony dorzecza Amazonki). Avicularia minatrix jest gatunkiem obligatoryjnie związanym z bromeliami (roślinami z rodziny Bromeliaceae). Naturalne schronienie: Pająk ten wykorzystuje specyficzną budowę liści bromelii, które tworzą naturalne "lejki" i rozety. Wewnątrz tych rozet, u nasady liści, A. minatrix buduje swoje oprzędy. Liście bromelii zbierają wodę opadową i rosę. Pająk korzysta z tego mikrozbiornika, pijąc wodę zgromadzoną u nasady liścia, co pozwala mu przetrwać krótkie okresy bez deszczu przy zachowaniu ekstremalnie wysokiej wilgotności wewnątrz gniazda. Charakterystyczny „tygrysi” wzór na odwłoku (pomarańczowo-czarne pasy) stanowi doskonały kamuflaż w grze świateł i cieni rzucanych przez skórzaste liście roślin. Wielkość: To jeden z najmniejszych gatunków w rodzaju. Samice osiągają ok. 4-4,5 cm długości ciała (DC), a rozpiętość odnóży rzadko przekracza 8–9 cm. Ubarwienie: Rdzawy karapaks kontrastuje z jaskrawym odwłokiem ozdobionym ciemnymi, poprzecznymi pasami. Końcówki stóp są charakterystycznie jasne, typowe dla rodzaju Avicularia. Temperament: Gatunek płochliwy i bardzo szybki. Rzadko przejawia agresję, wybierając ucieczkę lub wystrzeliwanie odchodów w stronę intruza. Dymorfizm: Samce są smuklejsze, mają dłuższe odnóża w stosunku do ciała, posiadają haki na przedniej parze nóg oraz bulbusy na nogogłaszczkach. Hodowla w Terrarium: Sukces w hodowli A. minatrix zależy od precyzyjnego balansu między wilgotnością a cyrkulacją powietrza. Dla dorosłego osobnika wystarczy terrarium pionowe o wymiarach 10x10x20 cm. Wentylacja: Musi być dobra. Zastój powietrza przy wysokiej wilgotności jest główną przyczyną padnięć tego gatunku. Temperatura: Optymalnie 25–29°C w dzień, z nieznacznym spadkiem nocnym (2–3°C). Wilgotność: Utrzymujemy na poziomie 75–85%. Zaleca się zraszanie ścianek terrarium 2-3 razy w tygodniu – pająki chętnie piją wodę z kropel. Wystrój: Idealnym rozwiązaniem jest umieszczenie żywej rośliny (np. z rodzaju Neoregelia lub Vriesea). Jeśli używamy sztucznych elementów, stosujemy wyłącznie niepleśniejące korzenie i tuby korkowe. Żywienie i Higiena Ptaszniki te polują aktywnie, preferując pokarm poruszający się w górnych partiach terrarium. Młode: Wylęg karaczana tureckiego, szarego lub małe świerszcze. Dorosłe: Wszelkie karaczany dopasowane wielkością, świerszcze, okazjonalnie larwy mącznika podawane z pęsety. Należy systematycznie usuwać resztki pokarmu, aby nie stały się pożywką dla pleśni i roztoczy. Rozmnażanie: Gatunek uznawany za trudny w rozmnażaniu w niewoli. Dojrzałość: Samica: ok. 10–11 wylinka (min. 3 cm DC, ok. 2 lata). Samiec: 9–10 wylinka. Dopuszczanie zazwyczaj przebiega spokojnie. Zaleca się powtórzenie kopulacji 2–3 razy z dobrze nakarmioną samicą. Częstym zjawiskiem jest tzw. „puste linienie” – samica zamiast złożyć kokon, przechodzi wylinkę, co niszczy materiał genetyczny. Prawdopodobnie kluczowe są tu nieodkryte jeszcze bodźce środowiskowe (np. gwałtowny skok wilgotności/ciśnienia). Kokon: Budowany 1–4 miesiące po kopulacji. Zawiera przeważnie do 50 jaj, chociaż zdarzają się i kokony w okolicy 100 młodych. Kokon można odebrać po ok. 3,5 tygodnia (faza nimfy II). Najlepiej jednak poczekać, aż samica sama wypuści młode. Avicularia minatrix to piękny chodź niewielki przedstawiciel rodzaju Avicularia. Chociaż wymaga więcej uwagi niż popularne gatunki naziemne, odwdzięcza się spektakularnym wyglądem i unikalnym zachowaniem. Jest to pająk, który w małym terrarium pozwala odtworzyć fascynujący wycinek wenezuelskiego lasu deszczowego.