Amazonius germani

Dorosłe samice Amazonius germani mają zwykle ok. 12–15 cm rozpiętości odnóży, przy smukłym ciele i długich odnóżach typowych dla nadrzewnych Psalmopoeinae. Owłosienie jest krótkie, aksamitne, w odcieniach rudobrązowych, miedzianych i pomarańczowych. Kolor wyraźnie jaśnieje po wylince i ciemnieje przed kolejną. Angielska nazwa handlowa to „orange tree spider”.

Samce są smuklejsze i po ostatniej wylince mają bulbusy na nogogłaszczkach. Młode osobniki są ciemniejsze i mniej jednolite w barwie. Podobnie jak inne Psalmopoeinae, gatunek nie ma włosków parzących na odwłoku.

Przez wiele lat pająki tego gatunku sprzedawano jako Tapinauchenius gigas, a po 2018 roku jako Pseudoclamoris gigas. W rewizji Psalmopoeinae z 2022 roku Cifuentes i Bertani wykazali, że były to błędne oznaczenia, opisali nowy rodzaj Amazonius i nowy gatunek Amazonius germani. Holotyp to samica z Almeirim w stanie Pará w Brazylii, a paratyp samca pochodzi z Gujany Francuskiej.

World Spider Catalog podaje zasięg jako Gujanę Francuską i Brazylię. Materiał z Brazylii obejmuje stany Pará, Amazonas i Rondônia, czyli nizinne lasy Amazonii. W ogłoszeniach nadal możesz spotkać stare nazwy, dlatego przy zakupie warto pytać o pochodzenie linii.

To gatunek nadrzewny, więc ważniejsza jest wysokość niż powierzchnia dna. Dla dorosłej samicy dobrze sprawdza się terrarium ok. 25 × 25 × 35–40 cm. Kluczowy jest pionowy element: kawałek kory korkowej oparty o tylną ściankę albo przyklejony do niej, tuba korkowa lub gęsta roślinność. Pająk zbuduje oprzęd w szczelinie za korkiem lub przy pokrywie.

Drzwi otwierane od przodu ułatwiają serwis bez naruszania oprzędu, który często znajduje się wysoko. Szczelność ma znaczenie: Amazonius germani porusza się bardzo szybko i wykorzystuje każdą szparę przy pokrywie. Na dnie wystarczy 5–8 cm podłoża, które utrzymuje wilgoć i amortyzuje ewentualne upadki.

Temperatura 23–27°C i umiarkowana wilgotność wystarczą. Dolna warstwa podłoża może być lekko wilgotna, a raz na jakiś czas warto zrosić fragment korka lub ścianki, by pająk mógł pić krople. Stała miska z wodą jest dobrym uzupełnieniem, choć nadrzewne gatunki chętniej piją z powierzchni.

Najczęstszym błędem przy nadrzewnych ptasznikach jest połączenie wysokiej wilgotności z brakiem przepływu powietrza. Zaparowane, duszne terrarium sprzyja pleśni i problemom przy wylince. Otwory wentylacyjne nisko z przodu i wysoko z tyłu (lub w pokrywie) zapewniają ruch powietrza.

Młode jedzą małe świerszcze lub karaczany co 4–6 dni, dorosłe samice co 7–14 dni. Amazonius germani zwykle łapie ofiarę w okolicy oprzędu, często wyżej w terrarium, więc warto podawać owady, które chętnie się wspinają, albo podać ofiarę pęsetą. Usuwaj niezjedzone owady i resztki z oprzędu.

Gatunek rośnie stosunkowo szybko. Samce dojrzewają zwykle w ciągu 1,5–2 lat, samice później. Według doświadczeń hodowców samice mogą żyć ponad 10 lat, samce po dojrzeniu znacznie krócej.

Amazonius germani jest bardzo szybki i płochliwy. Przy otwarciu terrarium częściej ucieka, niż przyjmuje postawę obronną, ale potrafi wyskoczyć na zewnątrz w ułamku sekundy. Psalmopoeinae nie mają włosków parzących, więc ich obroną jest prędkość i ugryzienie. Ugryzienia ptaszników z tej grupy bywają opisywane jako wyraźnie bardziej dokuczliwe niż typowe ugryzienia ptaszników z Ameryki Południowej.

Serwis wykonuj spokojnie, z pęsetą, przy zamkniętym pomieszczeniu i z pojemnikiem pod ręką. Przenoszenie najlepiej robić w większym przezroczystym pojemniku lub worku, w którym otwiera się terrarium. Gatunek nie nadaje się do brania na rękę.