Eublepharis macularius
Gekon lamparci
1 aktywne ogłoszenie · Gady · Jaszczurki
Kategoria
Gady
Pochodzenie
Afganistan, Pakistan, Indie i Nepal
Tryb życia
Naziemny
Trudność
Początkujący
O gatunku
Gekon lamparci (Eublepharis macularius) to naziemny gekon z powiekami, pochodzący z suchych i półsuchych terenów Afganistanu, Pakistanu, północno-zachodnich Indii i Nepalu. Nie jest to „azjatycki gekon w ogóle” ani gatunek Bliskiego Wschodu – potwierdzony zasięg to ten pas południowo-zachodniej Azji Środkowej i przyległego subkontynentu. W niewoli jest jednym z najczęściej hodowanych gadów; liczne odmiany barwne (morphy) nie zmieniają wymagań gatunku. Dorosłe osobniki zwykle osiągają około 18–25 cm całkowitej długości i mogą żyć ponad 10–15 lat przy poprawnej opiece.
Pochodzenie i występowanie
Afganistan, Pakistan, Indie i Nepal
Występuje naturalnie w: Afganistan, Pakistan, Indie i Nepal.
Aktualne ogłoszenia
Narzędzia dla tego gatunku
Hodowla w skrócie
Rozmiar
Dorosłe zwykle ok. 18–25 cm; ogon jest magazynem tłuszczu
Typ terrarium
Naziemne, poziome, suche/półsuche, z kryjówkami i jedną wilgotną kryjówką
Temperatura
Ciepła strona ok. 30–32°C; chłodna ok. 24–26°C; nocny spadek o kilka stopni
Wilgotność
Ogólnie niska do umiarkowanej; wilgotna kryjówka do linienia
Wyposażenie
Dwie suche kryjówki, jedna wilgotna, płaska miska, szorstkie elementy do linienia
Charakterystyka
Nocny, naziemny, zwykle spokojny; ogon odrzuca przy silnym stresie
Hodowla i zachowanie
Gekon lamparci nie wymaga wilgotnego lasu. Terrarium jest suche, z gradientem temperatur i solidnym dnem. Minimum dla jednego dorosłego to zwykle około 60×40 cm powierzchni, lepiej więcej. Podłoże nie może być sypkim piaskiem, który zwierzę połyka przy karmieniu – częściej stosuje się mieszanki ziemne, łupek, maty lub papier, w zależności od doświadczenia hodowcy. Konieczne są kryjówki po obu stronach gradientu oraz osobna wilgotna kryjówka (mech lub wilgotny substrat w pudełku) na czas linienia.
Pokarm to głównie owady: świerszcze, karaczany, larwy – zawsze z suplementacją wapnia i okresowo witamin. Młode jedzą częściej; dorosłe zwykle kilka razy w tygodniu. Gotowe diety nie zastępują owadów u tego gatunku. Woda w płytkiej misce. Nie trzyma się samców razem. Samica z samcem to decyzja hodowlana, nie „ozdoba terrarium”.
Gatunek jest nocny i naziemny: w dzień leży w kryjówce, wieczorem poluje. Dobrze prowadzony osobnik jest zwykle spokojny w ręku, ale ogon jest kruchy – chwyt za ogon to błąd. Morphy (albino, super hypo, tangerine i inne) są wariantami hodowlanymi; strona nie jest katalogiem odmian. Kontakt z zwierzęciem i wyposażeniem kończy się myciem rąk.
Warto wiedzieć
Eublepharis macularius nie jest obecnie wymieniony w załącznikach CITES. To nie zwalnia z krajowych przepisów o hodowli i obrocie. Gatunek jest niejadowity; zagrożeniem są raczej salmonella i uraz ogona przy nieostrożnej obsłudze, nie jad.