Psalmopoeus victori

Dorosłe samice mają ciemny, szarozielony do brązowego karapaks i odnóża oraz jaskrawy, pomarańczowoczerwony odwłok. Przejście między kolorami jest ostre, co daje efekt „pół na pół”, od którego wzięły się nazwy handlowe „Darth Maul” i „Mexican half and half”. Na odnóżach widać jaśniejsze, pomarańczowe akcenty przy stawach.

Samice osiągają zwykle 15–17 cm rozpiętości odnóży. Samce są wyraźnie smuklejsze, mniej kontrastowe i mają zielonkawe odnóża. Młode osobniki są brązowe ze wzorem na odwłoku, a typowe ubarwienie dorosłych pojawia się stopniowo.

Gatunek opisał Jorge Mendoza w 2014 roku na podstawie okazów z okolic San Andrés Tuxtla w stanie Veracruz. Dokładne stanowiska nie są publikowane, by chronić populację przed nielegalnym odłowem. W rewizji Psalmopoeinae z 2022 roku Cifuentes i Bertani uznali m.in. Psalmopoeus copanensis za jego synonim, dlatego World Spider Catalog podaje obecnie zasięg: Meksyk, Gwatemala i Honduras.

W starszych ogłoszeniach można spotkać pisownię „Psalmopoeus victorii”. Chodzi o ten sam gatunek, a poprawna nazwa to Psalmopoeus victori.

Jako gatunek nadrzewny potrzebuje wysokości bardziej niż powierzchni dna. Dla dorosłej samicy dobrze sprawdza się terrarium ok. 30 × 30 × 45 cm. Kora korkowa ustawiona pionowo przy tylnej ściance, tuba korkowa lub gęsta roślinność dają miejsce na oprzęd, który pająk buduje zwykle wysoko lub za korkiem.

Drzwi otwierane od przodu ułatwiają karmienie i sprzątanie bez burzenia oprzędu. Terrarium musi być szczelne, bo Psalmopoeus porusza się bardzo szybko i wykorzystuje każdą szparę.

Wystarczy temperatura 22–27°C. Gatunek pochodzi z wilgotnych lasów, więc dolna warstwa podłoża może być lekko wilgotna, a raz na jakiś czas warto zrosić korek lub ściankę. Miska z wodą powinna być stale dostępna.

Wilgotność nie może oznaczać zaduchu. Otwory wentylacyjne nisko z przodu i wysoko z tyłu zapewniają ruch powietrza. Zaparowane terrarium bez wentylacji sprzyja pleśni i problemom przy wylince.

Młode jedzą małe świerszcze lub karaczany co 4–6 dni, dorosłe samice co 7–14 dni. Pająk zwykle łapie ofiarę w pobliżu oprzędu, więc dobrze sprawdzają się owady chętnie wspinające się lub podawanie pęsetą.

Gatunek rośnie szybko. Samce dojrzewają zwykle w 1,5–2 lata, samice później. Według doświadczeń hodowców samice żyją kilkanaście lat, samce po dojrzeniu kilka lat krócej.

Psalmopoeus victori jest bardzo szybki i płochliwy. Zwykle ucieka do oprzędu, ale zaskoczony może przyjąć postawę obronną lub ugryźć. Rodzaj Psalmopoeus nie ma włosków parzących, a ugryzienia przedstawicieli tego rodzaju opisywane są jako wyraźnie dokuczliwe: silny ból, czasem skurcze mięśni i ogólne złe samopoczucie.

Serwis wykonuj długą pęsetą, w zamkniętym pomieszczeniu i z pojemnikiem pod ręką. Przenoszenie najlepiej robić w większym przezroczystym pojemniku, w którym otwierasz terrarium. Gatunek nie nadaje się do brania na rękę.