Tliltocatl albopilosus

Ciało i odnóża są ciemnobrązowe do czarnego, ale wrażenie robi przede wszystkim owłosienie: długie, kręcone lub falujące włoski z jasnymi, złotawymi końcówkami, gęste zwłaszcza na odnóżach i odwłoku. Po wylince pająk jest ciemniejszy, a włoski bardziej kontrastowe.

Dorosłe samice osiągają ok. 13–15 cm rozpiętości odnóży i ok. 6 cm długości ciała. Samce są smuklejsze, mają dłuższe odnóża i po ostatniej wylince haki goleniowe oraz bulbusy na nogogłaszczkach.

Valerio opisał gatunek w 1980 roku z okolic Upali w prowincji Alajuela w Kostaryce, niedaleko granicy z Nikaraguą. World Spider Catalog podaje zasięg jako Kostarykę. W 2020 roku Mendoza i Francke przenieśli gatunek z Brachypelma do nowego rodzaju Tliltocatl.

W hodowli spotyka się linie opisywane jako „Nicaragua” i „Honduras”, które różnią się nieco rozmiarem i intensywnością „kręconych” włosków. Ich status taksonomiczny nie jest rozstrzygnięty w literaturze, dlatego przy rozmnażaniu warto nie mieszać linii o różnym pochodzeniu.

Dorosłej samicy wystarczy terrarium o podstawie ok. 40 × 30 cm. To pająk naziemny i ciężki, więc odległość od podłoża do pokrywy powinna być niewielka. Podłoże (włókno kokosowe, ziemia lub mieszanka) powinno mieć 8–12 cm grubości, by pająk mógł pogłębić kryjówkę.

Wystarczy korkowa kryjówka i stała miska z wodą. Tliltocatl albopilosus chętnie przekopuje podłoże i przenosi elementy wystroju, więc lepiej sprawdzają się ciężkie, stabilne dekoracje.

Gatunek dobrze znosi temperaturę pokojową 22–27°C. Dolna warstwa podłoża powinna być lekko wilgotna, a powierzchnia może przesychać. Wystarczy co kilka dni podlać fragment podłoża przy krawędzi.

Jak w przypadku większości ptaszników naziemnych, ważniejsza od wysokiej wilgotności jest dobra wentylacja. Stale mokre podłoże bez ruchu powietrza sprzyja pleśni.

Młode jedzą małe świerszcze lub karaczany co 4–7 dni, dorosłe samice co 1–2 tygodnie. Dorosłe osobniki potrafią odmawiać jedzenia przez kilka tygodni, szczególnie przed wylinką, co jest normalne.

Gatunek rośnie wolno: samce dojrzewają zwykle po 3–4 latach, samice po 4–6 latach. Samice żyją długo, często ponad 15 lat, co warto uwzględnić przy zakupie.

Tliltocatl albopilosus jest zwykle spokojny i często siedzi na widoku. Przy niepokoju częściej odwraca się i wyczesuje włoski parzące niż gryzie. Wiele osobników toleruje spokojną obsługę, ale branie ptasznika na rękę zawsze niesie ryzyko upadku i urazu pająka.

Prace w terrarium wykonuj pęsetą. Przy przenoszeniu korzystaj z pojemnika, a terrarium otwieraj spokojnie.

Rodzaj Tliltocatl (dawniej w Brachypelma) jest objęty załącznikiem II CITES. W Unii Europejskiej odpowiada to załącznikowi B rozporządzenia 338/97. W praktyce przy sprzedaży i zakupie potrzebny jest dokument potwierdzający legalne pochodzenie, najczęściej z hodowli w niewoli. Wymogi rejestracji różnią się między krajami.

Przy zakupie poproś sprzedawcę o dokument pochodzenia i przechowuj go razem z dokumentami zakupu. Ta informacja nie jest poradą prawną.