Brachypelma klaasi

6 aktywnych ogłoszeń · Pająki

O gatunku

Brachypelma klaasi to naziemny ptasznik endemiczny dla Meksyku. World Spider Catalog akceptuje gatunek i podaje zasięg jako Meksyk; opisano go jako Brachypelmides klaasi, a następnie włączono do Brachypelma. W literaturze wiąże się go z pacyficznym stokiem, zwłaszcza z Jalisco. Dorosłe samice osiągają zwykle około 5–6 cm długości ciała i około 14–16 cm rozpiętości odnóży. Ubarwienie jest bardziej różowe i brązoworóżowe niż u „płomienistych” Brachypelma auratum czy hamorii. Mimo że należy do rodzaju często uważanego za spokojny, osobniki bywają bardziej obronne niż wiele popularnych meksykańskich kongenerów i nie powinny być oznaczane jako gatunek na start.

Pochodzenie i występowanie

Meksyk (Jalisco, Nayarit i Colima)

Endemiczny

Gatunek endemiczny dla Jalisco, Nayarit i Colima (Meksyk).

Obszar występowaniaLokalizacja / kontekst

Aktualne ogłoszenia

Hodowla w skrócie

  • Rozmiar

    Samice ok. 5–6 cm długości ciała; rozpiętość odnóży ok. 14–16 cm

  • Typ terrarium

    Poziome, dla gatunku naziemnego z możliwością kopania

  • Podłoże

    Stabilna, grubsza warstwa; powierzchnia raczej sucha

  • Wyposażenie

    Kryjówka i stały dostęp do świeżej wody

  • Warunki

    Raczej suche do umiarkowanych; dobra wentylacja

  • Charakterystyka

    Wolniejszy wzrost; bywa bardziej obronny niż inne Brachypelma

Hodowla i zachowanie

Brachypelma klaasi jest gatunkiem naziemnym. W terrarium liczy się powierzchnia dna, grubsze podłoże do pogłębiania kryjówki oraz stała woda. Zbyt wysoki zbiornik zwiększa ryzyko upadku. Gotowa kryjówka zmniejsza stres, ale pająk może i tak przebudować schronienie.

Siedliska pacyficznego Meksyku są sezonowo suche, dlatego powierzchnia podłoża może pozostawać raczej sucha. Lekko wilgotniejszy dół warstwy jest dopuszczalny, stale mokre i duszne warunki nie. Wentylacja i umiarkowany gradient wilgotności zastępują jedną sztywną wartość procentową.

Wzrost jest powolny, a samice długowieczne. W porównaniu z wieloma Brachypelma osobniki częściej przyjmują postawę obronną i używają włosków parzących. To gatunek obserwacyjny dla kogoś, kto już rozumie, że „meksykański Brachypelma” nie oznacza automatycznie łagodnego temperamentu.

Warto wiedzieć

Brachypelma klaasi posiada włoski parzące i może ich używać przy niepokojeniu. Kontakt podrażnia skórę, oczy i błony śluzowe. Rodzaj Brachypelma, w tym ten gatunek, jest objęty CITES (załącznik II); przy transgranicznym obrocie mogą być wymagane dokumenty, a obowiązki różnią się w zależności od jurysdykcji i transakcji. Informacja nie zastępuje porady prawnej. W ocenie IUCN gatunek został zaklasyfikowany jako bliski zagrożenia (Near Threatened). Przy zakupie warto wybierać legalne, udokumentowane osobniki z hodowli.

Potrzebujesz pomocy? Napisz do nas!