Dendrobates tinctorius
Drzewołaz malarski
0 aktywnych ogłoszeń · Płazy · amphibians
Kategoria
Płazy
Pochodzenie
Gujana, Surinam i Gujana Francuska
O gatunku
Drzewołaz malarski (Dendrobates tinctorius) to naziemny drzewołaz z rodziny Dendrobatidae. Naturalny zasięg leży na Tarczy Gujańskiej: Gujana, Surinam i Gujana Francuska, z przyległym skrajem północnej Brazylii w literaturze, nie z całym krajem jako areałem. W terenie żyje na dnie wilgotnego lasu, nie w koronie jak rzekotka. Dorosłe zwykle osiągają około 3–5 cm, samice bywają większe. Jaskrawy wzór jest zmienny geograficznie. Toksyny w naturze pochodzą z diety; osobnik z hodowli nie jest „tym samym jadem w terrarium”.
Pochodzenie i występowanie
Gujana, Surinam i Gujana Francuska
Występuje naturalnie w: Gujana, Surinam i Gujana Francuska.
Aktualne ogłoszenia
Brak aktywnych ogłoszeń.
Hodowla w skrócie
Rozmiar
Dorosłe zwykle ok. 3–5 cm; samice często większe
Typ terrarium
Wilgotne, wentylowane, naziemne, z warstwą ściółki
Temperatura
Dzień zwykle ok. 22–26°C; unikaj stałego upału powyżej ok. 28°C
Wilgotność
Wysoka, ale z wymianą powietrza; nie zamknięta sauna
Wyposażenie
Ściółka, liście, mchy, kryjówki, płytka woda, mikrofauna
Charakterystyka
Dzienny, naziemny; jaskrawy, terytorialny, drobny pokarm
Hodowla i zachowanie
Dendrobates tinctorius potrzebuje dna, nie wysokości gekona. Typowe minimum dla pary to około 45×45×45 cm, lepiej szersze. Wentylacja musi być realna: stała 100% wilgotność bez ruchu powietrza gubi żaby. Podłoże to ziemia leśna, liście i żywa mikrofauna (skoczogonki, drobne isopody). Płytka woda służy do kąpieli i kijanek, nie jako basen pływacki. Silne światło UVB nie zastępuje cienia i kryjówek.
Pokarm to drobne bezkręgowce: muszki Drosophila, nicienie, wylęg świerszczy, mikrokaraczany. Dorosłe jedzą codziennie małe porcje. Wapń i witaminy na przemian, ostrożnie z D3. Duży świerszcz to zły pomysł. W niewoli toksyczność spada, bo brakuje mrówek i roztoczy z lasu — to nie jest pozwolenie na wkładanie żaby do ust.
Gatunek jest dzienny i często odważny. Samce nawołują i bronią miejsc. Nie łącz różnych lokalnych form „dla kolorów”. Kijanki wychowuje się osobno albo w kontrolowanych kałużach; kanibalizm bywa realny.
Warto wiedzieć
Dendrobates tinctorius jest w CITES Appendix II poprzez Dendrobates spp. (Appendices ważne od 2026-03-05). Toksyny w terenie zależą od diety; osobnik z hodowli nie jest prostym odpowiednikiem dzikiej toksyczności. Mapa pokazuje Tarczę Gujańską, nie całe państwa jako jednolity areał. To nie jest porada prawna.