Pterinochilus murinus

Najbardziej znana jest forma pomarańczowa: pająk o intensywnie pomarańczowym lub żółtopomarańczowym owłosieniu, z ciemnym, promienistym wzorem na karapaksie i ciemnymi plamami na odwłoku. W hodowli i w katalogu Terra Market spotkasz kilka form opisywanych skrótami lub nazwą lokalizacji: UMV, RCF (red colour form), BCF, TCF oraz Kigoma. Ta strona zbiera ogłoszenia wszystkich tych form.

Formy barwne nie są osobnymi gatunkami. Uważa się, że ubarwienie może wiązać się z typem gleby w miejscu pochodzenia populacji. Dorosłe samice osiągają ok. 12–15 cm rozpiętości odnóży, samce są smuklejsze i mniejsze.

Gatunek opisał Pocock w 1897 roku; miejsce typowe leży w regionie Ugogo (obecnie Dodoma) w Tanzanii. World Spider Catalog podaje zasięg jako Angolę oraz Afrykę Środkową, Wschodnią i Południową. Pająk zamieszkuje sawanny i suche zarośla, gdzie kopie nory pod kamieniami, korzeniami lub w ziemi i otacza je gęstą pajęczyną.

Ze względu na tak szeroki i słabo udokumentowany zasięg nie pokazujemy mapy na poziomie krajów.

Dla dorosłej samicy wystarczy terrarium o podstawie ok. 30 × 30 cm i wysokości 30–35 cm. Pterinochilus murinus wykorzystuje całą przestrzeń: kopie norę i jednocześnie buduje rozległą sieć między korkiem, gałązkami i ściankami. Dlatego warto dać mu zarówno 8–12 cm podłoża, jak i elementy pionowe.

Szczelność to podstawa. Pokrywa powinna mieć drobne otwory wentylacyjne i pewne zamknięcie, a drzwiczki najlepiej otwierać tak, by nie stać bezpośrednio przed wejściem do kryjówki. Po kilku tygodniach znaczna część terrarium będzie pokryta pajęczyną.

Gatunek pochodzi z suchych terenów, więc dobrze znosi temperaturę 24–28°C i suche podłoże. Wystarczy stała miska z wodą i jeden lekko wilgotny róg podłoża, szczególnie dla młodych osobników.

Zbyt wilgotne, zaparowane terrarium nie służy temu gatunkowi. Dobra wentylacja jest ważniejsza niż zraszanie.

Pterinochilus murinus ma bardzo silną reakcję pokarmową i zwykle łapie ofiarę od razu, gdy ta dotknie sieci. Młode jedzą małe świerszcze lub karaczany co 3–5 dni, dorosłe co 7–10 dni. Resztki często zostają wplecione w pajęczynę; usuwaj je długą pęsetą.

Gatunek rośnie szybko. Samce dojrzewają zwykle po ok. roku, samice po 1,5–2 latach. Samice żyją kilkanaście lat.

To jeden z najbardziej obronnych ptaszników w hodowli. Na otwarcie terrarium często reaguje błyskawiczną ucieczką albo natychmiastową postawą obronną i ugryzieniem, czasem atakując pęsetę. Ugryzienia ptaszników z tej grupy mogą wywołać silny, długotrwały ból, skurcze mięśni i objawy ogólne.

Wszystkie prace wykonuj długą pęsetą (30 cm lub więcej), w zamkniętym pomieszczeniu i z przygotowanym pojemnikiem. Przenoszenie najlepiej robić w dużym przezroczystym pojemniku lub worku, w którym otwiera się terrarium. Nigdy nie bierz tego pająka na rękę.